جزعه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ] (ع اِ) اندک از مال. (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) (از محیط المحیط) (منتهی الارب) (آنندراج). جِزعَه. و رجوع به این کلمه شود. || اندکی از آب و از شیر. (منتهی الارب) (آنندراج). اندکی از آب و یا از شیر. (ناظم الاطباء). اندک از آب. (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). اندک از هر چیزی. (از متن اللغه). جِزعَه. رجوع به این کلمه شود. || باقیمانده از هر چیزی. (از متن اللغه) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). باقی هر چیز. (آنندراج). باقیمانده. (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). جَزعَه. و رجوع به این کلمه شود. || دسته. (ناظم الاطباء). جزعه السکین و نحوه؛ دستهء کارد و امثال آن. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). و رجوع به جزعه السکین شود.