جزله

«لغت نامه دهخدا»

[جِ لَ] (ع اِ) پاره ای بزرگ از خرما. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از شرح قاموس). پاره ای بزرگ از خرما و جز آن. || پاره. (منتهی الارب) (آنندراج). حصه و پاره و قطعه. (ناظم الاطباء). پاره. یقال: ضرب الصید فجزله جزلتین. (از ذیل اقرب الموارد). جِزل. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). رجوع به جزل شود.