جزو اصل

«لغت نامه دهخدا»

[جُزْ وِ اَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) پاره ای از اصل. بخشی از تمام. || به اصطلاح منجمان، اول درجهء حمل. (آنندراج) (بهار عجم) :
به جزو اصل رسید آفتاب بر گردون
به خانهء نهمین آفتاب هفت اقلیم.
انوری (از بهار عجم).