جزو تن

«لغت نامه دهخدا»

[جُزْ وِ تَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) هر چیز که لازم و لاینفک باشد. جزو بدن. (بهار عجم) (آنندراج). آن چیز که ملازم تن باشد و از بدن جدا نشود :
پژمردگی نبرد بهار از گیاه ما
چون لاله جزو تن شده بخت سیاه ما.
محمدجان قدسی (از بهار عجم).
در جامه نگنجم که ز پهلوی قناعت
جزو تن خود ساخته ام دلق کهن را.
میرزا عبدالغنی قبول (از بهار عجم).
رجوع به جزو بدن شود.