«لغت نامه دهخدا»
[جَش ش] (ع مص) کوفتن. شکستن. (غیاث) (بحر الجواهر) (المنجد). || زدن با عصا. (المنجد). || آرد کردن گندم. کبیده کردن گندم. بلغور کردن گندم. (زوزنی). || پاک کردن و روفتن چاه. روفتن خس و خاشاک از چاه. || روفتن و پاک کردن جای و مکان. (آنندراج). || اشک باریدن گرینده. || اجتماع کردن و فراهم آمدن قوم. (المنجد).