«لغت نامه دهخدا»
[جَ / جُشْ شَ] (ع اِ) گروهی از مردم که با هم به پیش آیند. || برادران و خویشان و خدم. || آواز درشت یا غنه که در آن گرانی و گرفتگی باشد. (آنندراج) (منتهی الارب). || درشتی آواز.