«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ص مرکب) جفاکار. جفاپیشه. آن که جفا و ستم ورزی کیش و آیین اوست. آن کس که شیوه و کار او جفا کردن و ستم روا داشتن است. رجوع به جفاپیشه شود.