«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع اِ) کفک شیر. || هر چه به بسیاری وصف کنند آنرا. || صوف بسیار. || موی بسیار. آب آورد سیل. (منتهی الارب). || سرجوش دیگ. (آنندراج). رجوع به جفاله شود.