«لغت نامه دهخدا»
[جَ فَ لا] (ع اِ) مهمانی عام. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب). دعوت طعام که عام باشد و همگانی. (از اقرب الموارد). سفرهء عام. میهمانی و ضیافتی که همگانی باشد: دعاهم الجفلی؛ یعنی ایشان را بجماعت و بطور همگانی به میهمانی خواند. مقابل نَقَری، یعنی دعوت خاصه، دعوتی که شامل همگان نباشد.