جفنه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ نَ] (ع اِ) واحد جَفن است به معنی شاخ رز. (از اقرب الموارد). || بیخ رز. (مهذب الاسماء). || کاسهء بزرگ. (بحر الجواهر) (دهار) (ترجمان علامهء جرجانی) (مهذب الاسماء) : و مراد به جفنه لاوکی است که عرب در آنجا مثل لاخشه و رشته و چنگال و دیگر انعام طعام خورند و مشهور است در میانهء ایشان. (تاریخ قم ص 275). رجوع به جفان شود. || کاسهء چوبین. (بحرالجواهر). || چاه کوچک. چاه خرد. (مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || خمره. خمر. شراب. باده. می. نبیذ. (از اقرب الموارد). || (ص) مرد سخی. (منتهی الارب). کریم. (اقرب الموارد). ج، جِفَن و جِفان و جَفَنات.