جفو

«لغت نامه دهخدا»

[جَفْوْ] (ع مص) ستم کردن. || ملازم نگردیدن مال خود را. || دور شدن از چیزی. (منتهی الارب). برگشتن و دور شدن و ترک کردن: جفت جفونی النوم؛ یعنی پلکهای من خواب را ترک گفتند. (دزی).