«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع ص) زن کلان سال. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || جمه جفول؛ جماعت عظیم. (منتهی الارب). || اسب ترسو و رمنده. || ترسو. بزدل. خائف. ترسان از سایهء خود. || بدگمان. ظنین. (دزی). || ریح جفول؛ باد که ابر را ببرد. (منتهی الارب). ج، جُفل. (منتهی الارب).