جگربند

«لغت نامه دهخدا»

[جِ گَ بَ] (اِ مرکب) مجموع جگر و شش و دل را گویند خواه از انسان باشد و خواه از حیوانات دیگر و بعربی سوادالبطن خوانند. (برهان) :
یا بتشویق و غصه راضی شو
یا جگربند پیش زاغ بنه.سعدی.
|| کنایه از فرزند. رجوع به جگرگوشه شود. || هر چیز که آن لاغر و زبون باشد. (برهان) (ناظم الاطباء).