«لغت نامه دهخدا»
[جَل ل] (ع مص) پوشانیدن اسب را. (منتهی الارب) جُل پوشانیدن. (از اقرب الموارد). || گرد آوردن پشکل بدست. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || گناه کردن. (آنندراج). || بیرون رفتن از وطن بسوی شهری و دیاری دیگر. (از اقرب الموارد). از خانمان رفتن. (منتهی الارب). || گرفتن میانکی قروت را که نفیس میباشد. (منتهی الارب): جل الاقط؛ اخذ جلاله. (اقرب الموارد).