«لغت نامه دهخدا»
[جِل ل] (ع اِ) بسیار، خلاف دق. گویند: اخذت دقه و جله؛ یعنی قلیله و کثیره. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || نای کشت دروده و به این معنی به ضم جیم و فتح جیم نیز آید. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) ساق کشت. سفال کشت. کزل. نی های کشتزار که درو و بریده شود. || من المتاع، البسط و الاکسیه و نحوها. (اقرب الموارد). || (ص) بزرگ. || بزرگ قدر. (منتهی الارب). || کلانسال و آزموده کار. (از اقرب الموارد). رجوع به جلیل و جلال و جَلّ شود.