جنگ آزمایی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ زْ / زَ] (حامص مرکب) عمل جنگ آزما :
بجنگ آزمایی برون خواست مرد.نظامی.
رجوع به جنگ آزما و جنگ آزمای شود.