جنگ دیده

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دی دَ / دِ] (ن مف مرکب)کسی که جنگ کردن دیده باشد. آزموده در جنگ. (ناظم الاطباء). جنگ آزموده :
ز روبه رمد شیر نادیده جنگ
سگ جنگ دیده بدرّد پلنگ.سعدی.