«لغت نامه دهخدا»
[جَنْ نَ] (ع اِ) بهشت. || بستان. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). بستان دارای درختان، و گویند دارای خرمابن. (اقرب الموارد). ج، جنان، جنات. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || خرمابن بلندبالا. (اقرب الموارد).