«لغت نامه دهخدا»
[جَ گُ تَ] (مص مرکب)پاسخ دادن. استجابت : طبایع را چو دانستی سؤالم را جوابی گو چرا ضدان یکدیگر مراد از یکدگر دارد؟ ناصرخسرو. یا جواب من بگو یا داد ده یا مرا اسباب شادی یاد ده.مولوی. جوابم گوی جان من بهر تلخی که میخواهی که دشنام از لب لعلت بشیرین تر دعا ماند. سعدی. || بیرون کردن نوکر یا خادمه. رجوع به جواب کردن شود. || از عهدهء مقاومت با کسی برآمدن : تمامت لشکر را و بزرگان و برادران من که هستند همه را نامزد فرمای تا مصاف کنیم اگر همه را جواب گویم بدانکه از همه بهترم. (تاریخ سیستان). || برکنده شدن مشمعی یا ضمادی یا مرهمی از ریش بنشانهء برء. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).