جوالح

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لِ] (ع اِ) جِ جالحه. سالهای سخت. (اقرب الموارد). آنچه از سرهای نی و لخ هوا گیرد چون ذره و مانند آن. (آنندراج) (منتهی الارب) (اقرب الموارد)(1).
(1) - ما تطایر من رئوس النبات و القصب و البردی فی الریح شبه القطن و کذلک ما اشبهها من نسج العنکبوت. (اقرب الموارد).