«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) یکی از دهستان های بخش پاوهء شهرستان سنندج واقع در جنوب بخش پاوه است. آب قراء دهستان اکثر از چشمه ها و زه آب دره و رودخانه های دهستان تأمین شده عموماً شیرین هستند. در این دهستان چهار رشته کوه وجود دارد: 1 - سلسله کوه شاهو، مرتفع ترین کوه منطقهء کرمانشاه و در شمال خاوری دهستان و بلندترین قلهء آن 3370 متر از سطح دریا ارتفاع دارد. 2 - رشتهء دوم از کوه شاهو در حدود باختر شمشیر منشعب شده برودخانهء سیروان منتهی میشود، ابتدای آن بکوه آتشگاه یا آتشکده معروف است، قسمت وسط کوه گزن و انتهای آن کوه زردوئی نامیده میشود. ارتفاع قلهء آتشگاه 2462، کوه گزن 2389 و زردوئی 2153 متر است. 3 - رشتهء سوم از باختر قلعه گاه شروع شده بتدریج به ارتفاع آن افزوده میشود، بین رودخانهء مره خیل و رودخانهء لیله محل تلاقی رودخانهء لیله برودخانهء سیروان ادامه دارد و بلندترین قلهء آن در شمال آبادی کلاش بنام ماکوهان 2615 متر ارتفاع دارد. این کوه بعد از شاهو بلندترین کوه دهستان و دامنه های آن مستور از جنگل و مسلط بدهستان جوانرود است و انتهای خاوری آن درک و بیزل نامیده میشود. 4 - رشتهء چهارم در جنوب و موازی رودخانهء لیله واقع شده هیصر و سرابند یا صحرابند نامیده میشود. ارتفاع قلهء هیصر 2171 متر است. دامنه و دره های شمالی این کوه نیز مشجر و دارای جنگلهای بلوط سقز و غیره است. عبور از این کوهها بواسطهء شیب زیاد و اشجار بسیار مشکل است. مهمترین رودخانهء این دهستان رودخانهء لیله و مره خیل و از آثار ابنیهء قدیم قلعهء خرابهء گبری روی قلهء کوه آبادی روان زردوئی، قلعهء خرابهء مشهور به پاسگه در شمال باختری آبادی شمشیر، قلعه خرابهء سید احمدبیک در خاور مزیدی روی تپه، قلعهء خرابهء مشهور به چنگیزخان در شمال قلعهء جوانرود روی تپه، قلعهء خرابهء قره قلعه در شمال خاوری آبادی قوری قلعه...، قلعهء خرابهء سمبور و آن در شمال خاور آبادی منصورآقائی، غار کاوک در جوانرود از نقاط قابل ملاحظهء جوانرود است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج5).