جوع البقر

«لغت نامه دهخدا»

[عُلْ بَ قَ] (ع اِ مرکب)(1) جوع بقری. آنست که شکم سیر ولی اعضاء گرسنه باشد. (آنندراج) (کشاف اصطلاحات الفنون): و فرق میان جوع بقری و جوع کلبی آنست که در جوع کلبی اعضاء سیر و معده گرسنه است و در بقری عکس آن. (بحر الجواهر). جوع البقری. بولیموس. (قانون ابوعلی سینا چ طهران ص163) (بحر الجواهر) :
تشنه محتاج مطر شد ابر نی
نفس را جوع البقر بد صبر نی.مولوی.
اندرافتادند در لوت آن نفر
قحط دیده مرده از جوع البقر.مولوی.
.
(فرانسوی)
(1) - Boulimie