جولانگه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ / جُو گَهْ] (اِ مرکب)جولانگاه :
ای مگس عرصهء سیمرغ نه جولانگه تست
عرض خود میبری و زحمت ما میداری.
حافظ.