«لغت نامه دهخدا»
[جَ / جُو هَ رِ فَعْ عا](ترکیب وصفی، اِ مرکب) عقل عاشر، چه حکما گویند که سوای نه فرشته و هشت فلک همهء عالم را بحکم حق تعالی عقل عاشر آفریده است. (غیاث اللغات) (آنندراج).