«لغت نامه دهخدا»
[جَ هَ] (اِخ) زرگر. یکی از شاعران ایران است و در اصفهان درگذشت. او راست : زآن پیش کآفتاب سر از کوه برزند باید میی ببوی گل و رنگ ارغوان معیار عقل و داروی خواب و فروغ روی درمان درد و قوت شخص و غذای جان اصل سخا و عنصر مردی و ذات حسن عین تواضع و تن لطف و سر بیان دارد بگاهِ آنکه کنی رنگش آزمون باشد ببوی آنکه کنی بویش امتحان تا جوهریّ زرگر جام شراب بر نوشد بیاد مجلس بزم خدایگان. (از آتشکدهء آذر ص319) (از سفینه الشعر ص55) (از ریحانه الادب ج1 ص 188).