جهان دیدن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دی دَ] (مص مرکب)سیاحت. جهان گشتن. جهانگردی :
بی دوست حرام است جهان دیدن مشتاق
قندیل بکش تا بنشینم به ظلامی.سعدی.
-امثال: جهان دیدن به از جهان خوردن.