«لغت نامه دهخدا»
[مَ جَ / جِ] (اِ مرکب)چهارموجه. چهارموج. چارموج. غرقاب. طوفان. بمعنی گرداب. (غیاث). طوفان دریایی : آید به چارموجهء دریای حسن تو لرزد به خود چو کشتی بی لنگر آینه. صائب (از آنندراج). و رجوع به چارموج شود.