«لغت نامه دهخدا»
[رَ / رِ] (نف مرکب) دانندهء چاره. چاره ساز. صاحب تدبیر. و رجوع به چاره ساز شود. || دانندهء علاج دردها. معالج. آنکه علاج و درمان دردها داند : تو هرچ اندرین کار دانی بگوی که تو چاره دانی و من چاره جوی.دقیقی. بسا چاره دان کاو بسختی بمرد که بیچاره گوی سلامت ببرد. سعدی (بوستان). و رجوع به چاره ساز و چاره گر شود.