«لغت نامه دهخدا»
[رَ / رِ ک َ دَ] (مص مرکب) تدبیر کردن. در صدد اصلاح کاری برآمدن : چو شیرین دید کایشان راستگویند به چاره راست کردن چاره جویند.نظامی.