چامه زدن

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ زَ دَ] (مص مرکب)سرود گفتن. نغمه نواختن. تصنیف مخصوص را در دستگاههای موسیقی خواندن یا نواختن. شعری را با آهنگ خواندن یا بوسیلهء یکی از آلات موسیقی نواختن :
همه چامهء رزم خسرو زدند
زمان تا زمانی ره نو زدند.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر