«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ غِ شَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه است از خورشید. چراغ روز. آفتاب: این چراغ شمس کو روشن بود نز فتیلهء پنبه و روغن بود.مولوی.