چراغ شمس

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ غِ شَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه است از خورشید. چراغ روز. آفتاب:
این چراغ شمس کو روشن بود
نز فتیلهء پنبه و روغن بود.مولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر