«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ غِ کارْ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چراغی باشد که کاروانان بر چوبی بلند برافروزند تا واماندگان و مترددان بروشنائی آن بمأوای خود برسند بآسانی. (آنندراج) : باشد از پروانهء امرش درین خلوتسرای سالکان را خضر پیغمبر چراغ کاروان. اثر (از آنندراج).