چراغ قوه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ قُوْ وَ / وِ] (اِ مرکب)چراغی که بوسیلهء قوهء برق (باطری) روشن شود. چراغ دستی کوچکی که بوسیلهء باطریهای کوچک روشن شود. چراغ جیبی. چراغ دستی. رجوع به چراغ دستی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر