«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ غِ مُ دَ / دِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مرادف چراغ خاموش و چراغ کشته و چراغ افسرده. (آنندراج). چراغ بسمل : ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا؟حافظ. به گرد دیر و حرم دل بدست میگردیم چراغ مردهء ما تا کجا شود روشن؟ صائب (از آنندراج). رجوع به چراغ خاموش و چراغ افسرده و چراغ کشته شود.