چراغ مرده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مُ دَ / دِ] (ن مف مرکب) تاریک. ظلمانی. بی نور و بی فروغ :
مجنون چو شب چراغ مرده
افتاده و دیده زاغ برده.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر