چراندنی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ] (ص لیاقت) منسوب به چراندن، یعنی جائی که لایق و قابل چراندن باشد. (ناظم الاطباء). چرانیدنی. آنچه بکار چراندن آید. سبزه و گیاهی که چراندن را شاید.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر