«لغت نامه دهخدا»
[چَ دَ] (حامص مرکب)ظرافت و تیزدستی و چابکی. (ناظم الاطباء) : کمر بندد و چربدستی کند بصد مهر مهمان پرستی کند.نظامی. || هنرمندی. مهارت. چیره دستی : بفرمود تا زخم او را به تیر مصور نگاری کند بر حریر کمان مهره و شیر و آهو و گور گشاده بر او چربدستی و زور.فردوسی. بدان چربدستی رسیده بکام یکی پرمنش مرد «مانی» بنام.فردوسی. || تردستی و شیرینکاری. || عاقلی و خردمندی. || غلبه و تفوق. رجوع به چربدست شود. چرب ربا. [ چَ رُ ] (نف مرکب) زیاده ربا. افزون ربا. بسیارربا. || ربایندهء غذا و طعام چرب. ربایندهء خوراک روغندار و چربی دار. || لطیف ربا. نرم ربا. ربایندهء چیزی مطبوع و ملایم طبع. || ظاهراً کنایه از شخص غارتگر. (مخزن الاسرار چ وحید حاشیهء ص 153) : بخشش تو چرب ربائی که هست نیست خدائی بخدائی که هست(1). نظامی (مخزن الاسرار). (1) - یعنی بخشش امثال تو بسیارربای غارتگر برای خدا نیست. ن ل: بخشش تو جز بریائی که هست. (مخزن الاسرار نظامی چ وحید حاشیهء ص 153).