چربدستی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ] (حامص مرکب)ظرافت و تیزدستی و چابکی. (ناظم الاطباء) :
کمر بندد و چربدستی کند
بصد مهر مهمان پرستی کند.نظامی.
|| هنرمندی. مهارت. چیره دستی :
بفرمود تا زخم او را به تیر
مصور نگاری کند بر حریر
کمان مهره و شیر و آهو و گور
گشاده بر او چربدستی و زور.فردوسی.
بدان چربدستی رسیده بکام
یکی پرمنش مرد «مانی» بنام.فردوسی.
|| تردستی و شیرینکاری. || عاقلی و خردمندی. || غلبه و تفوق. رجوع به چربدست شود.
چرب ربا.
[ چَ رُ ] (نف مرکب) زیاده ربا. افزون ربا. بسیارربا. || ربایندهء غذا و طعام چرب. ربایندهء خوراک روغندار و چربی دار. || لطیف ربا. نرم ربا. ربایندهء چیزی مطبوع و ملایم طبع. || ظاهراً کنایه از شخص غارتگر. (مخزن الاسرار چ وحید حاشیهء ص 153) :
بخشش تو چرب ربائی که هست
نیست خدائی بخدائی که هست(1).
نظامی (مخزن الاسرار).
(1) - یعنی بخشش امثال تو بسیارربای غارتگر برای خدا نیست. ن ل: بخشش تو جز بریائی که هست. (مخزن الاسرار نظامی چ وحید حاشیهء ص 153).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر