چرخ حکاکی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ خِ حَکْ کا] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چرخی که حکاکان بدان کار کنند. (آنندراج). چرخی مخصوص مهر کندن و خط نوشتن روی سنگ یا فلز.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر