«لغت نامه دهخدا»
[چَ خَ زَ دَ] (مص مرکب)چرخگی زدن. چرخ زدن و رقص کردن کشتی گیران در مقام غالب آمدن بر حریف. (غیاث). || رقصیدن از روی شعف و خوشحالی. (ناظم الاطباء) : باز در معرکه آن تازه نهال گلپوش چرخکی زد که سرم چرخ زد و رفت ز هوش. میرنجات (از آنندراج). رجوع به چرخکی شود.