چرکاب

«لغت نامه دهخدا»

[چِ] (اِ مرکب) آب گنده و کثیف. (آنندراج). آب ناپاک و پلید و کثیف و آب آلودهء به چرک و بچربی. (ناظم الاطباء). آب چرکین. رجوع به چرک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر