«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ وَ] (اِ مرکب)(1) تعویذی که جهت محافظت از چشم بد بر کسی و یا بر جائی آورند. || اسب چشم سبز. (ناظم الاطباء). (1) - ظاهراً مصحف «چشم آرو» یا مصحف «چشم آویز» است.