چشم افروز

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ اَ] (نف مرکب)افروزندهء چشم. روشنی بخش چشم. هرچیز یا هرکس که مشاهدهء آن چشم را نور و روشنائی بخشد :
مرا چشمی و چشمم را چراغی
چراغ چشم و چشم افروز باغی.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر