«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ اَ] (نف مرکب)افروزندهء چشم. روشنی بخش چشم. هرچیز یا هرکس که مشاهدهء آن چشم را نور و روشنائی بخشد : مرا چشمی و چشمم را چراغی چراغ چشم و چشم افروز باغی.نظامی.