چشماروی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مرکب) چشمارو. حرز. تعویذ. دعای دفع چشم بد. چیزی که جهت دفع چشم زخم از انسان یا حیوان یا خانه و باغ و جز اینها سازند :
چو از تو کس نیابد خوشی و کام
چه روی تو چه چشماروی بر بام.
فخرالدین اسعد (ویس و رامین).
باش چشماروی او امروز تو
بعد ازین فردا سپندش سوز تو.عطار.
هست خورشید رخت زیر نقاب
جملهء ذرات چشماروی تو.عطار.
تو هم ای خواجه چشمارویی امروز
چو چشماروی زیبارویی امروز.عطار.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر