«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ بِ دَ دَ](مص مرکب) منتظر کمک و احسان بودن. گرفتن بخشش یا کمکی را منتظر بودن. -چشم بدست کسی بودن؛ از کسی طمع داشتن. (آنندراج). از کسی توقع احسان داشتن. (فرهنگ نظام) : خواهم از عالم بالا چو صدف روزی خویش چون نگین چشم بدست همه کس نیست مرا. صائب (از آنندراج).