چشم درع

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مِ دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از حلقهء درع. (آنندراج). حلقهء زره. سوراخ زره :
ز حلق رمح بجای نفس بجست آتش
ز چشم درع بجای مژه برآمد خار.
مسعودسعد (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر