«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ دَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) کنایه از بی شرم و بی حیا باشد. (برهان). چشم شوخ و شوخ چشم و بی حیا. (آنندراج). بی حیا و گستاخ و بی شرم و بی ادب. (ناظم الاطباء) : شوخی نرگس نگر که پیش تو بشکفت چشم دریده ادب نگاه ندارد. حافظ (از آنندراج).