چشمک

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ مَ] (اِ) کنایه از ایماء و اشارهء بچشم. (برهان). بمعنی چشمک زدن است که معشوق بگوشهء چشم به عاشق اشارتی کند. (انجمن آرا) (آنندراج). غمزه و ایماء و اشارهء چشم. (ناظم الاطباء). با چشم اشاره بچیزی کردن. (فرهنگ نظام). رجوع به چشمک زدن و چشمک کردن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر