«لغت نامه دهخدا»
[چَ بَ / بِ] (اِ مرکب) مرادف چغزواره و «چغزپاره» و «جامهء خواب بک» و «جُل وزغ» و «جامهء غوک» و «بزغمه» که جملگی بمعنی سبزی بالای آب است و غوک در آن باشد. (از انجمن آرا ذیل لغت چغز) (از آنندراج). جل وزغ و طحلب. (ناظم الاطباء). چغزاوه. چغزباره. چغزلاوه. بَزَغْسَمَه. گیاهی سبزرنگ که در آب نمو میکند و منزل و مأوای وزغ در آن است. گیاه سبزی که بر روی آبهای راکد می نشیند و در تداول عامه جل وزغ نام دارد. و رجوع به چغزاوه و چغزباره و چغزپاره و چغزلاوه و چغزواره و بزغمه و بزغسمه و طحلب و جل وزغ شود. || غوک و وزغ. (ناظم الاطباء). و رجوع به چغز شود.