چغزواره

«لغت نامه دهخدا»

[چَ رَ / رِ] (اِ مرکب) بمعنی چغزپاره است که جل وزغ و جامهء غوک و طحلب و بزغسمه (1)باشد. (برهان). جل وزغ را گویند، و آن چیزی باشد مانند ابریشم سبز که در آبهای ایستاده بهم رسد و بعربی طحلب خوانند. (آنندراج). مرادف چغزپاره و چغزابه و «جامهء خواب بک» و «جل وزغ» و «جامهء غوک» و «بزغمه» و جملگی بمعنی سبزیی است که بالای آب است و غوک در آن باشد. (از انجمن آرا ذیل لغت چغز). سبزی بالای آب ایستاده که جامهء غوک و بزغسمه نیز گویند. (رشیدی). طحلب و جل وزغ. (ناظم الاطباء). سبزهء بستهء روی آب که نام مشهورش جل وزغ است. (فرهنگ نظام). همان جامهء غوک است. (شرفنامهء منیری). و رجوع به چغز و چغزاوه و چغزپاره و چغزلاوه شود. || کف سبزی که بروی آبهای راکد می نشیند. (ناظم الاطباء). رجوع به چغزاوه و چغزپاره و چغزلاوه شود.
(1) - در برهان بغلط «برغشمه» آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر