چغزیده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ / دِ] (ن مف) بمعنی ترسیده و واهمه کرده و بیم برده باشد. (برهان). و رجوع به چغزیدن و چغریدن(1) شود. ناله و زاری کرده :
چند گردیده چو دولاب در این بحر عذاب
سرفرو برده و چغزیده چو بوتیمارید.
مولوی (از انجمن آرا).
رجوع به چغزیدن شود.
- درچغزیده؛... از حضرت تو میطلبیم که ما را از این اوصاف نگاهداری و اوصاف حیات اهل بهشت دهی که ایشان شمه ای دارند از اوصاف تو که ما آوازهای ذرایر سوختهء پرتوزهء درچغزیدهء برجوشیدهء آن صفات حیوانیم. (معارف بهاء ولد چ فروزانفر ص 73).
(1) - یکی محرف دیگر یست.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر